از فولاد خفیف ، فولاد نیمه سخت ، فولاد نیکل-کروم ، فولاد ابزار نرم-آتش ، برنج ، آلیاژ سبک و سایر مواد می توان به عنوان خالی استفاده کرد تا پیچ ها را با غلتک و فرم دهی ایجاد کنیم. بدست آوردن سطح صاف و صاف هنگام برش برخی از مواد با سختی کم دشوار است ، و هرچه سختی خالی هنگام غلتیدن کمتر باشد ، سطح قطعه کار صاف تر است. در مقابل ، فولاد با برش سریع برای برش مناسب است ، اما هنگام نورد مستعد لایه برداری سطح است. با توجه به اینکه آیا سطح شمش پس از نورد صاف است ، مقاومت در برابر تغییر شکل ماده و درجه پر بودن نخ ، آیا این ماده برای پردازش نورد مناسب است یا خیر. علاوه بر این ، سر پیچ از نظر شکل دهی ناراحت کننده است ، بنابراین خاصیت برهم زننده ماده نیز یکی از شرایط قضاوت در مورد مناسب بودن ماده برای نخ نورد است.
در هنگام نورد غلتکی ، سطح خالی به نوبه خود با قالب تماس می گیرد و قسمت تماس به تدریج خارج می شود و قسمت مقعر نخ را تشکیل می دهد. فلز اکسترود شده به تدریج قالب را پر کرده و یک دندان رزوه ای ایجاد می کند. بنابراین ، شمش فقط در صفحه طولی عبور می کند و از محور پیچ عبور می کند ، نه در امتداد جهت محیطی. به همین ترتیب ، ناحیه نزدیک به پایین نخ نشان سخت کاری کار را نشان می دهد ، و قسمت مرکزی پیچ کار نمی کند.
قطر خالی عامل اصلی برای تعیین دقت و صحت محصول خواهد بود درصورتی که موقعیت قالب از دقت کافی برخوردار باشد و سایر شرایط نورد نسبتاً مناسب باشد هنگام تعیین قطر خالی ، معمولاً طبق اصل تغییر ناپذیری حجم طراحی و محاسبه می شود ، یعنی مقدار فشرده سازی فلز روی سطح خالی برابر با میزان بالارفتن دندانهای نخ است. از فولاد های آلیاژی Cr12 ، Cr12MoV و CrWMn اغلب در ساخت قالب برای نورد استفاده می شود. از مواد دیگری با خصوصیات مشابه نیز می توان استفاده کرد ، مانند فولاد با محتوای آلیاژ نسبتاً کم در هنگام سفت بودن جوش
